Auteurarchieven: Liesbeth De Blaere

Hannah heeft duidelijk een eigen mening! Ze kreeg vandaag 2 paar nieuwe schoenen: sandaaltjes en gesloten schoentjes. Toen we daarstraks even naar buiten gingen (in de mooie zomerzon), raadde ik vanzelfsprekend aan om de sandaaltjes aan te doen. Dat was buiten Hannah gerekend: ze moest en zou haar gesloten schoentjes aan doen, gekrijs en gebrul. Ik denk dat ik vanaf nu dus Hannahs mening moet vragen over wat ze wil aantrekken ‘s morgens 🙂

Tijdens ons weekje Ardennen met oma Christine en opa Erik ging Hannah dolgraag mee “op stap”. Van zodra ze wakker werd, wees ze naar de deur en vroeg: “buiten?” Achterop de fiets of gezellig in de buggy(kar): alles is oké! Maar dé topper blijft het draagzakje van Babybjorn. Als Hannah die ziet, wipt ze al happy op en neer. Als een klein aapje nestelt ze zich dan tegen haar papa’s rug. Mét Bumba en tuutje natuurlijk… 😉 (Het spelletje waarbij Bumba een beetje ondeugend telkens op de grond “springt”, vindt Hannah hilarisch… Wij vinden dat net iets minder, gezien de moerasachtige plassen hier ;-)) Hannah vormt ondertussen al een aantal twee-woord-zinnen zoals “schoentjes uit”, maar de mooiste zei ze toch wel op de glijbaan “koud trui”! We hadden echt een fijne vakantie!  

Als we vragen waar de baby is, wijst Hannah steevast naar mijn navel. De baby (“bébé”) krijgt dan vaak een snelle zoen (op zich al een prestatie ;-)), waarna Hannah zich gauw weer verder op de écht belangrijke activiteiten stort. We zijn dan ook heel benieuwd hoe ze zal reageren als haar broertje of zusje er echt is!

Ons meisje is ondertussen al een hele zelfstandige meid: ze eet zelf haar potjes leeg, ze gaat zelf naar boven op de trap, ze wil zelf de tafel zetten en de vaatwas vullen… Leuk, natuurlijk! De enige keerzijde is dat er haast geen hulp meer aanvaard wordt… En soms is dat nochtans wel nodig 😉 (Bijvoorbeeld bij het zelf drinken uit een volledig open beker.) Ook samen spelen is daardoor niet meer zo evident. Nichtje Elize deed hiertoe verwoede pogingen, maar mocht meermaals op een “nee” rekenen. Dat heeft wel grappige gevolgen. Toen Hannah bijvoorbeeld steeds maar met mijn gsm wilde spelen, vroeg ik Elize om eens op Hannahs karretje te gaan zitten. Welgeteld één seconde later, stormde Hannah op Elize af en reed zelf verder op het karretje 😉

Hannah kan nu ook liegen. Als er een serieus geurtje uit de pamper komt en je vraagt haar: “heb je kaka gedaan?”, dan schudt het hoofd heftig heen en weer: “neen!” Het eerste leugentje is een feit 😉

Even een lijstje van de huidige favoriete bezigheden van Hannah: (bij voorkeur kleine) voorwerpen van de ene plek naar de andere brengen: denk aan pampers, stiften, megabloks… haar karretje (stoeltje, tafeltje…) rondrijden of voortduwen tot… (ik citeer: “boeme”)… tegen de deuren en muren kasten en lades open en dicht maken en er een voor een alles uithalen achter de bal aanlopen (hoe zotter, hoe liever) zichzelf insmeren met zalfjes (bij voorkeur uit de dure potjes van mama) mee gaan fietsen of wandelen (en ook zélf wandelen, dat heeft ze van haar mam en pap) dierengeluiden nadoen (vooral de koe is een topper!) overal op klimmen (de trap lukt ondertussen al zeer goed) op haar glijbaantje klimmen (langs beide zijden) en naar beneden glijden (met een dankjewel aan de buren van wie we het glijbaantje kregen) stickertjes kleven bellen blazen (dit loopt nooit goed af) Waar Hannah NIET van houdt, is:…

Verder lezen

Hannah is geen goede eter op dit moment: haar warme maaltijd vindt ze echt niet lekker meer. (Boterhammetjes, fruitpap en melk gaan er gelukkig wel nog altijd in.) Het is vaak nogal frustrerend voor de mama… Als je een uurtje in de keuken hebt gestaan om een maaltijd klaar te maken, waarvan je toch echt denkt dat Hannah die zal lusten en de kleine haalt er gewoon haar neus voor op (of kiepert haar bord op de grond)… Dan heb je het wel even gehad! We proberen echter rustig te blijven en haar steeds vanalles aan te bieden. Het vervelende is dat Hannah alleen ongezonde dingen lekker lijkt te vinden… Worteltjes of aardbeien? Bah! Chocolade, chips, zwan-worstjes, frietjes…? Laat maar komen! Hmmm, niet evident…

Hannahs eerste drieletterwoord is een feit! Plotseling zegt ze doodleuk (wanneer ze in een van haar Bumba-boekjes kijkt): Pa-pe-aai! En het blijkt effectief om een papegaai te gaan 🙂 Een paar dagen later informeer ik in de crèche of ze het over papegaaien hebben gehad en dat klopt. Hannah houdt blijkbaar enorm van het (zeer opbeurende ;-)) liedje: Papegaai is ziek. (Dat is een familietrekje: tante Sybille vond dat als peutertje ook al een superlied.) Wanneer we het lied die avond voor Hannah zingen, is de kleine spruit heel enthousiast, vooral bij de “boem” op het einde!

Vanmorgen in de creche was Thibaut weer heel enthousiast om Hannah te zien. Eerder als mopje zei ik tegen Hannah: “Geef Thibaut maar eens een dikke zoen”. Helemaal tegen Hannahs kusgewoonten in (we mogen blij zijn als we eens per week eens een “hoofdje” krijgen), stapte ze op haar vriendje af. Ze tuitte de lippen (en hij ook) en ze drukten een kusje op elkaars mondje. Daarna kwam ze wel heel verlegen naar mij teruggehuppeld. Alsof ze toch wel merkte: “wow, wat heb ik nu gedaan!” 🙂

In de paasvakantie waren we al eens naar de foor in Kortrijk geweest. Daar had Hannah reeds eendjes gevist (lees: mama en papa visten en Hannah haalde eendjes van het haakje.) Nu was het echter tijd voor het grote werk! Het was kermis in Lauwe én we kregen (in onze plaatselijke supermarkt) gratis ticketjes voor de draaimolen. De ideale gelegenheid om te checken of Hannah daar klaar voor was. Dat bleek helemaal het geval! Trots als een gieter zat ze in de bus en even later in de cabrio 🙂 Ietwat verbaasd stelde Hannah vast dat mama verdween en plots weer langs de weg verscheen. (Sowieso is kiekeboe spelen ondertussen leuk!!) Papa zat naast Hannah (en hield zich in, hij heeft de flosj niet gepakt).

10/119