Categorie-archieven: Anouk

Ons kleinste hummeltje Anouk verbaast ons elke dag met alle woorden die ze kent en de zinnen die ze uitspreekt. Ze is enorm empatisch aangelegd en vraagt geregeld aan ons: Gaat t? Smaakt t? Ze houdt enorm van muziek! Vooral in de auto valt dit op. We moeten de CD van K3 opleggen (Tienduizend luchtballonnen blijft topfavoriet). Ondertussen speelt Hannah met het K3-pianoboek of speelt ze op ons keyboard. En Anouk wil steeds met “zangta spelen”. Lees: ze wil het karaokemachientje dat zegt: “laat je zangtalent horen!”

Ons huisje met glijbaan en de twee schommels staat in onze tuin (dankzij gulle giften van overal). Onze meiden zijn zo enthousiast! Elke avond hopen ze op mooi weer. Ook Anouk smeekt: “buiten spelen” en haalt haar “crocs”. Dat dit een topaankoop is, is nu al duidelijk 🙂

Voor het eerst sinds lange tijd hebben we er nog eens echt een LEUKE uitstap op zitten. We zijn heel simpel naar zee geweest, naar een leuk verblijf in De Panne: Villa Vindina. De kindjes amuseerden zich ook rot: op het strand, op de strandspeeltuin, in de go-cart, in Plopsaland! Deze zomer gaan we terug 🙂

Op korte tijd (en ondanks grote snottebellen) groeit de woordenschat van Anouk exponentieel. Ze zegt niet alleen honderden woorden (slaapzak, vuilbak, bang, vlinder, Musti, mijn… noem maar op), maar maakt ook mooie tweewoord-zinnetjes zoals “oma doen”, “pipi (ge)daan”.    

Hannah en Anouk lachend in pyjama

Anoukje zegt haar eigen naam. Als ik vraag: “voor wie is het tuutje”, dan zegt ze: “Nouk” of “Noukie”. Wat klinkt dat schattig!

De mondjes van onze meiden staan nooit stil. Wat horen we vooral de laatste tijd? Bij Hannah: – de mop van de worteltaart Bij Anouk: – Nannah! Ze zegt haar zusjes naam eerder dan die van haarzelf… – Toe, t is toe, toe doen –> Het is een warme obsessie om alles dat open is, toe te doen! – Koe, Pa(ard), Knijn, Poe(s), Woef, Bee(r) – Bumba, tuutje, pop – Mama, papa, opa, oma, Bobbe (Robbe), Juno (een kindje van de creche) – De laatste woorden van allerlei liedjes: Hoera (Lang zal ze leven), Boem (Papegaai is ziek)… – Een, twee, drie (met bijhorend gebaar waarbij geteld wordt op de vingertjes)    

Door mijn CMV konden we Kerst niet vieren met onze familie. Toen ik dat besefte, moest ik huilen. Hannah zat naast me en vroeg heel gemeend: “wil je een knuffel?” Dat vond ik zooo lief van haar. (Ze is niet echt een knuffelaar.) Ik zei dus onmiddellijk: “ja!” Toen stak ze enthousiast Bumba naar me uit!   Ondertussen is Anoukje wél een grote knuffelaar. Het meest hartverwarmende beeld is als je Anouk vraagt om een knuffel te geven aan Hannah. Dan stapt ze resoluut en met wijdopen armen op haar zusje af. En dan omarmt ze Hannah alsof ze haar nooit meer los zal laten!

Als we in de auto zitten op weg naar opa en oma, wil Anouk graag geanimeerd worden. Om de zoveel minuten moeten we een nieuw speeltje naar de achterbank doorgeven. De grootste toppers zijn echter: het K3-boek waarop je zelf een beetje piano kan spelen en waarop je ook een paar liedjes kan spelen én… een potje met kloppertje. Anouk kan gerust een half uurtje ‘sabayon’ kloppen (Pieters woorden). Anouk wordt ook wat meer verlegen. Als ze iemand nieuws ziet of iemand een tijdje niet zag, dan kijkt ze naar beneden en slaat ze enkel haar ogen op naar die persoon. Ze kijkt zo met een ietwat boze, verlegen blik de mensen aan. En maar lawaai maken! Als Anouk plezier heeft, mag iedereen het weten! Dan gilt ze de hele buurt bij elkaar! Ondertussen zegt ze ook al heel wat woordjes: mama papa baba (Hannah) (o)ma (o)pa mel(k) poepe pop…

Verder lezen

Anoukje blijft erg gefascineerd door alles wat aan muren en plafonds hangt. Ze zal een kunstliefhebber worden, denken we 🙂 Liesbeth in de creche had een nieuwe tekening op de ruit geschilderd en Anouk had de hele tijd gebiologeerd zitten kijken! Verder wordt ze al een grote hulp, onze meid. Ze vindt het super om de vaatwas te laden en wil ook helpen om bordjes weg te zetten. (Ze gaat dan voor de juiste kast gaan staan.) Hannah en Anouk zijn al betere vrienden: ze spelen ‘s avonds vaak tikkertje (wat er op neerkomt dat ze gewoon luid gillend achter elkaar aanlopen) of duwen elkaar voort op de buggy. Anouk oefent om te zitten op kleine stoeltjes en bankjes. Terwijl ze hiertoe verwoede pogingen onderneemt, zegt ze steeds ‘poepe’ (want ik vraag altijd of ze poepe wil zitten :-))  

Anouk wordt een echte acrobaat: de grote trap opklimmen lukt al supergoed: trapje voor trapje op kr/sluipen. (Hannah kan het erg goed nadoen :-)) Maar ook als ze andere verhoogjes ziet, gaat haar ene been gezwind de hoogte in. Echt klauteren lukt nog niet altijd even goed. Op autootjes / vrachtwagen rijdt onze meid ook supergraag. Ook daar geraakt ze al makkelijk zelf op. Ze duwt zich dan fel vooruit. Aangekomen bij een obstakel, rijdt ze aan een even snelle vaart weer achteruit. Draaien lukt immers nog niet zo goed. Maar de allergrootste hobby is schommelen! Uuuuuuuuuuuren zou Anouk schommelen. Van zodra ze de schommel in de gaten krijgt, wijst ze enthousiast. En als ze in de schommel mag zitten, is ze extatisch. Snel gaat het blije gezicht echter over in een meer serieuze, dromerige blik. Schommelen ontspant, je ziet hoe ons meisje eventjes tijd kan nemen om te rusten.

20/28