Categorie-archieven: Anouk

Mijn lieve, guitige meisje Dat je al een jaar oud bent Dat je zowat elke dag het leven omarmt, een lach op je gezicht, recht op je doelen af Dat je zo mooi met open mond op me afkomt, als ik vraag: “mag ik een zoentje?” Dat je gek wordt van opwinding als je buiten kijkt en je de schommel ziet hangen of als ik het woord schommel ook maar uitspreek Dat je melk drinkt en dan nog een boterham eet en nog een en nog een, grote hompen brood gaan je kleine mondje in Dat je al rondstapt als een grote meid, enfin, als een nog een klein beetje waggelende grote meid Dat je onverstoorbaar Hannah blijft achterna stappen, ook al speelt zij liever met haar grote-kinderen-dingen en trekt zij zich niet al te veel van je aan Dat je zo graag bij mij bent Dat je nu al…

Verder lezen

   

Ik stond wortelpuree te maken en Pieter speelde een beetje met de kids. Plots zegt Pieter heel neutraal: “Ze zet hier weer heel alleen 3 stapjes”. De wortelpuree wordt onmiddellijk achtergelaten en ik vlieg op hen af. “Weer??” vraag ik. Ze heeft nog nooit alleen stapjes gezet! “Oh juist.” zegt Pieter. Even later probeert ze het nog eens, 2 stapjes nu. Ze is nog een beetje bang en gaat gauw weer op haar poepje zitten. Ze schuift-kruipt (nog steeds met haar ene beentje onder haar poepje) naar haar “karretje” (het vrachtwagentje), trekt haar recht en besluit om voorlopig toch zo nog even veilig de wereld (= de living) te verkennen.

Daar zijn ze dan, Anouks tandjes. Twee minuscule randjes piepen onderaan haar mondje. Boterhammetjes eten zal nu ongetwijfeld NOG beter lukken 🙂

Het is super om te zien hoe mobiel Anouk al geworden is! Sinds midden juli kan ze vanuit lig gaan zitten (draaien op de buik, knietjes opdraaien en draaien om een as om rechtop te zitten). Sinds een week kan ze nu echt heel vlot door het huis cruisen (van de boekenkast, naar de buggy, langs het stoeltje, naar het karretje). Het lukt steeds vaker om een aantal seconden zelfstandig te staan. Tijdens het rechtstaan dingen laten vallen om ze dan weer zelf op te rapen, is een heerlijk spel. Anouk legt de lat hoog en gooit de dingen bij voorkeur behoorlijk ver weg, zodat ze goed moet stretchen om ze te kunnen pakken 🙂 Kruipen lukt ook enigszins, maar geniet duidelijk niet de voorkeur. Een beentje blijft altijd onder de poep en wordt zo wat “meegesleept”. Van zodra er een object (of persoon ;-)) in de nabijheid is, wordt…

Verder lezen

Anouk is zo een blij kindje. Van bij het ontwaken kijkt ze je stralend aan en ze blijft de hele dag welgezind… op voorwaarde dat je haar veel en lekker eten geeft! Ze is dol op fruitpap en op boterhammen. Voor haar warme maaltijd krult ze soms al eens haar neusje op: de echte groentepapjes vindt ze niet altijd meer even lekker. Eendeborstfilet, met puree en gebakken appeltjes kon ze echter wel smaken vandaag!

Anouks eerste echte woordjes zijn ook een feit. Mama was oorspronkelijk favoriet. Toen ik laatst achteraan in de auto zat en zij vooraan, in de maxi cosi, wilde ze blijkbaar mijn aandacht. Ze zei heel lief ‘mama’ en van zodra ik haar aankeek, kreeg ik een brede lach te zien. Nu is er echter een nieuw woord in de running: ‘boem’. Bij alles wat valt of als ze zelf ongewenst op haar poep komt te zitten, dan weerklinkt het: “boem”! De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik dat blijkbaar zelf ook iedere keer zeg. Ik merk het nu pas op 🙂

28/28