Categorie-archieven: Uncategorized

Als ik nu zie hoe verschillend Hannah en Anouk zijn, dan is het misschien wel grappig om eens een paar voorspellingen te doen. We kunnen dan over 25 jaar zien in hoeverre mama’s de toekomst van hun kinderen kunnen inschatten 😉 Hannah Wij kennen Hannah als iemand die graag orders uitdeelt; ze is wat bazig. Hoewel ze natuurlijk veel liefde kan geven, is ze minder empatisch. Qua intellect valt vooral haar bijzonder goede geheugen op: ze herinnert zich gebeurtenissen van erg lang geleden. Ze houdt van puzzelen, wat voor mij op een analytische geest wijst. Ze knutselt en tekent bijzonder graag. Daar zal ze volgens mij als hobby zeker iets mee doen. Hannah is verlegen en afwachtend (neemt geen risico’s), maar eens ze de mensen rondom haar kent, wordt ze eerder dominant. Alleen als ze iets echt wil, kan ze geduldig zijn. Maar meestal krijgt ze het op haar zenuwen…

Verder lezen

Je lach, van bij het ontwaken tot je gaat slapen Je kus als je vermoedt dat we ook maar ergens een klein pijntje hebben Wat je allemaal vertelt, grote-mensen-zinnen Je altijd aanwezige nieuwsgierigheid, die soms eindigt in blutsen en bulten Je fantasie die krokodillen tovert en kleine vliegjes of stofjes als gigantische spinnen ziet Je soms weer klein willen zijn, je nestelend in mijn armen Wat hou ik van je mijn nu klein-beetje-grote meid

Anouk gaat al vlot op het potje! Eind augustus deed ze er voor het eerst een plasje en ze was door het dolle heen 🙂 Ondertussen kunnen we haar overdag bijna zonder “ongelukjes” laten spelen en nemen we haar mee op stap zonder pamper!

Anoukje krijgt ook een serieus eigen willetje. En ze is modebewust! Toen ik haar een grijs jumpsuit wou aantrekken, was ze niet akkoord. Ze riep: “Nie mooi” en weende tien minuten hartstochtelijk! Als ze (in haar ogen) wÊl mooie kleertjes aan heeft (lees: iets met een figuur van studio 100 op), is ze supertrots. Dan komt ze voor je staan en draait met haar beentjes: “kijk!” Verder blijft ze een charmante knuffelbeer. We worden altijd overladen met “oentjes”. En toen ik haar op vrijdagavond in bed legde en vertelde dat we morgen niet moesten werken en samen waren, antwoordde ze: “Blij. Weekend.”  

Anouk onderneemt verwoede pogingen om te kruipen. Ze heft haar poep omhoog en gooit zichzelf een klein stukje naar voor. Ofwel maakt ze wat zwembewegingen op de grond met als resultaat… dat ze eerder achteruit schuift dan vooruit 🙂

Anoukje wordt een grote meid. Ze zit nog maar gewillig zelfstandig op haar poepje en ze zoekt alweer een nieuwe uitdaging. Het lukt haar nu al om in de hoek van haar parkje een hele tijd recht te staan! Ook als je haar op je schoot wil zetten, gaat zij soms niet akkoord: ze strekt haar beentjes fier uit en wacht geduldig tot je haar op haar voetjes laat staan!

Het gaat plots weer razendsnel: Anouk kan nu ook zitten! Eerst ging het nog wat wankel met een borstvoedingskussen stevig rond haar “gesnoerd”. Maar nu lukt het helemaal zelfstandig. Je ziet dat ze zich amuseert: een hele nieuwe wereld gaat open 🙂

We konden voor het eerst met ons viertjes gaan fietsen! Anouk mocht in de fietskar van oma Christine en opa Erik, Hannah mocht in de fietsstoel achterop bij haar mama. Het werd een hele geslaagde rit. De kar bleek ook voor Anouk comfortabel te zitten, want na korte tijd reden we rond met een slapend Anoukje 😉

We liggen vaak dubbel door de grappige uitspraken van Hannah. Ze maakt hele mooie zinnetjes en gebruikt alle woorden ook altijd zo mooi in hun context. Een greep uit haar oeuvre: – Ze zit bij Pieter op de arm en klopt op zijn rug: “doe maar een boer”. – Pieter komt beneden en heeft (uitzonderlijk) zijn chique kostuum aan: “ola pola”. – De dingen lopen niet zoals ze moeten: “Tottetonne” (Uhu, dat is wat je denkt dat het is :s) – Op Pieters verjaardag hadden we de stoel versierd met crepe-papier. We hadden ook een mooie 37 uitgeknipt. Opa Erik vraagt die dag: “En, hoe oud is papa?” Het staat daar op, wijst ze naar de versierde stoel. – Ze kent sowieso al heeeeel veel woorden. Alleen ‘s avonds bij het boeken lezen, was ik even verward. Ik vroeg welk boek ze wou en ze zei: “dat van de apotheek”.…

Verder lezen

10/161