Een huildagje…

Een huildagje…

Het is wennen allemaal. De babyblues slaat me snel en onverwacht in het gezicht.
Hannah voelt het aan. Ze krijgt felle huilbuien. Pieter en ik besluiten even haar liedje op te leggen: somewhere over the rainbow. Tijdens mijn zwangerschap reageerde onze kleine spruit daar altijd enthousiast op. Bijgevolg kreeg ze het liedje meermaals per week te horen 🙂

En nu, in levende lijve bij ons, stopt ons krijsende meisje meteen met huilen wanneer ze het lied hoort. Bij mama beginnen de tranen weer: was Hannah liever in mama’s veilige buik gebleven?

Het medeleven van onze naasten doet ons supergoed.

Elize (nog net geen 7 jaar) verwoordt het zo (wanneer haar mama haar over the blues vertelt): “metertje toch, die arme meid”.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.