Uit eten zonder Hannah (pruillip)

Uit eten zonder Hannah (pruillip)

Pieter en ik hadden eindelijk nog eens een etentje! We hadden er erg naar uitgekeken, want dát was lang geleden.

Het was in Gent en dus hadden we oma Christine en opa Erik bereid gevonden te babysitten.

Pieter en ik waren tijdens een half-en-half-tukje van Hannah vertrokken en toen ons bollie wakker werd gebeurde dit: -ik zag het niet zelf, maar vernam het uit betrouwbare bron- Hannah keek zoekend rond, trok daarna een pruillip en begon vervolgens te huilen… Lang en hartstochtelijk te huilen naar ik verneem.

Toeval? Of een heel vroege vorm van verlatingsangst? We zullen het nooit weten.

Pieter en ik hadden alleszins ondertussen een gezellig etentje en s anderendaags s ochtends (om 6u) leek Hannah haar gelukkige zelve. Alleen oma Christine moest het blijkbaar bekopen: waar ze anders onder de lachjes wordt bedolven, was er bij de volgende gelegenheid enkel een serieuze blik.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.