“We(g)”

“We(g)”

Voor het eerst in heel lange tijd ging papa nog eens op stap vanavond! De volleyballers speelden niet al te ver uit de buurt, ideaal voor Pieter om ein-de-lijk nog eens te gaan kijken.

Het was dus ladies night in Lauwe 🙂

Ikzelf vond het niet erg, maar mijn kleine meid kon er niet mee lachen (noch figuurlijk, noch letterlijk). Al van in de badkamer keek ze me (veel te) ernstig aan. Geen lachje kon eraf! Daarna melk drinken was nog oké, maar zodra het flesje uit was, keek Hannah bedremmeld rond.

Van zodra ik het woord “papa” uitsprak, keek ze verwachtingsvol naar de slaapkamerdeur. Zou hij dan echt niet, plotseling, heel misschien, als het even kon, toch meteen voor haar neusje staan?? Ik legde uit dat papa weg was, op stap. Ernstig keek ze me aan. “We(g)” zei ze, luid en duidelijk. Ze staarde nog wat in het niets en herhaalde “we(g)”, “dada”. Ze kon het niet geloven.

Ik stelde haar gerust dat papa morgen terug zou zijn, vanavond al, wanneer Hannah zou slapen.

Maar morgen is een eeuwigheid wanneer je nog geen een bent.


1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.